Mokshopaya

by Shrimat PP Sadguru Bhagwan Shri Shridhar Swami Maharaj

(Many thanks to Shri Upendra Dasare of Pune for sharing the doc file of this stotra)

मोक्षोपाय

भक्‍तांचा भवशोक गाढ रजनी नासावया जो रवी ।
भक्‍तांचा भवमोह नष्ट करुनी ज्याची कृपा ज्ञान वी ॥
भक्‍तां हिंसक दुष्ट दैत्य भव यान्नामेचि जीवा मुके ।
ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥१॥

जो अज्ञानमदांधदैत्यदमनीं वीराग्रणी कीं असे ।
देवा सोडविता समर्थ प्रभु हा यावीण त्राता नसे ॥
देहाहंकृतिमत्तरावण असा ज्या योगि जीवा मुके ।
ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥२॥

वैराग्यात्मक द्या सदा मन महारुद्रासि या चेतना ।
सीता स्वानुभवात्मिका जननि जैं व्हावी तुम्हां पालना ॥
ज्याचा आश्रय लाभतांचि विषयव्यामोह जीवा मुके ।
ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥३॥

मी गोरा बहु वा कुरुप मज हें तारुण्य वृद्धाप्य वा ।
मी हा ब्राह्मण क्षत्र वा वणिज वा मी शुद्र आलों भवा ॥
श्रीमान् विश्‍व दरिद्रि स्त्री पुरुष मी हा भाव जीवा मुके ।
ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥४॥

मी थोटा बहिरा मुका असत मी पंगू तसा अंध वा ।
मी हा चंचल धीत भ्याड जड वा विद्वान्सुखी खिन्नवा ॥
मी हा बद्ध विमुक्‍त शिष्य गुरु वा हा भाव जीवा मुके ।
ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥५॥

जें सच्चिद्‌घन दिव्य सौख्य मिति ज्या लाभे न वेदांतरीं ।
जे का वेद वदे स्वरुप असकें तें रामरुपांतरीं ॥
येतां प्रत्यय हा न दुःख भविचें भिन्नत्व जीवा मुके ।
ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥६॥

योगायोगिं वसे तनू न कसला त्या पाश विश्‍वांतरीं ।
ज्यातें ब्रह्मचि मी अखंड असतें रामकृपें अंतरीं ॥
’मी, हा हें मम’ या न बंध कसला अज्ञान जीवा मुके ।
ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥७॥

’मी मी’ जें निज अंतरीं स्फुरत तें पुर्वील सच्चित्सुखीं ।
नेवोनी विलया त्यजूनि अवघें श्रीराम ठेवा मुखीं ॥
संसारीं प्रभुभक्‍ति धर्म जगवा जीवत्व जीवा मुके ।
ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥८॥

माझ्या अंतरिं जें असें प्रगटलें तें दाविलें हें असें ।
जाणोनि निजरुपिं चित्त जडवा श्रीराम त्राता वसे ॥
ऐक्यत्वें जरि रामपाद गवसे मायाहि जीवा मुके ।
ठेवा रामपदारविंदिं मन या जन्मासि येणें चुके ॥९॥