Shri Samartha Patha

by Shrimat PP Sadguru Bhagwan Shri Shridhar Swami Maharaj

पवई, मुंबई येथील श्रीयुत मोरेबुवा यांनी खालील श्रीसमर्थ पाठातील व्याकरणादी शुद्धी केल्याबद्दल त्यांचे अनेक आभार!!

श्री समर्थ पाठ

॥ १ ॥

चित्सूर्य सूर्याजी राणीव या जी का ।
राणूबाई लेका प्रसवली ॥ १ ॥
नारायण जो का नरा आयतन ।
सत्य सनातन ब्रह्ममूर्ती ॥ २ ॥
गुरुरूपे ब्रह्म नामरूपा आलें ।
विश्वासी लाधलें निजगुज ॥ ३ ॥
निजगुज सार साधारे स्वहीत ।
पायीं या निवांत रहा वेगीं ॥ ४ ॥
मायेसी असंग दाविण्या स्वज्ञान ।
केलें पलायन लग्नीं ज्यानें ॥ ५ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुंया हा भव यया पंथे ॥ ६ ॥

॥ २ ॥

संसार जलधि अगाध अपार ।
कष्ट पैलपार पावाण्यासी ॥ १ ॥
जाणोनियां ऐसें दिनांचा दयाळू ।
भक्त कनवाळू प्रगटला ॥ २ ॥
आधीं करोनियां मग सांगितलें ।
विश्वजनां आले उपेगासी ॥ ३ ॥
ब्रह्मचारी महारुद्र अवतार ।
रामभक्तिसार सांगे जगा ॥ ४ ॥
वैराग्यें आगळा ज्ञानियां वरिष्ठ ।
रामभक्त श्रेष्ठ शिव जो का ॥ ५ ॥
अनुपम्य ताप स्वयें आचरीलें ।
विश्वजन धाले जयाचेनी ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुंया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ ३ ॥

ज्यानें बाळपणीं जगाच्या कल्याणा ।
केली विचारणा अहर्निशीं ॥ १ ॥
स्वार्थ त्यागोनियां भक्ति प्रेम जनीं ।
वाढविण्या वनीं वास ज्याचा ॥ २ ॥
द्वादश वरुषें तीव्र तप केलें ।
जनांसी लाभलें तपस्तेज ॥ ३ ॥
तीर्थयात्रामिसें हिंडोनिया सर्व ।
ज्यानें जग सर्व उद्धरिलें ॥ ४ ॥
सर्व संप्रदाय सर्व तो समाज ।
सुखी की सहज तपें ज्याच्या ॥ ५ ॥
सर्वही आयुष्य जगाच्या कल्याणा ।
वेचीयलें जाणा जगीं ज्यानें ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुंया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ ४ ॥

धर्मग्लानि झाली मानहानी भली ।
काही न उरली चैतन्यता ॥ १ ॥
पारतंत्र्य बेड़ी यावनिक खोड़ी ।
गोविप्र सांकड़ी नेणो किती ॥ २ ॥
स्वधर्माभिमाना क्षयरोग जडे ।
पंडुरोग दडे स्वाभिमानी ॥ ३ ॥
मरतोंडे मढ़ी प्रेतकळा आली ।
व्यथेने पीडली बहुसाल ॥ ४ ॥
राष्ट्राचा तो काळ कंठगत झाला ।
या काळी लाधला वैद्यराज ॥ ५ ॥
वैद्यराज माझा समर्थावतार ।
जो का रोगहर झाला राष्ट्रा ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणी ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पन्थे ॥ ७ ॥

॥ ५ ॥

ब्रह्मचर्याचा जो ओतीव पुतळा ।
संपूर्ण चित्कळा मुसावली ॥ १ ॥
तपस्तेज कळा शांतीने आगळा ।
दयेचा पुतळा मूर्तिमंत ॥ २ ॥
मृतां संजीवन तृषार्तां जीवन ।
क्षुधार्तासी अन्न मिळे जेवीं ॥ ३ ॥
लाधे महाराष्ट्रा पुर्वसंचीतानें ।
महाराष्ट्र ज्यानें जीवविला ॥ ४ ॥
सूर्य तेजोराशी उजळीत जेवीं ।
प्रकाशित तेवीं महाराष्ट्रा ॥ ५ ॥
समर्थ चैतन्य ज्यांच्या योगें मान्य ।
महाराष्ट्र धन्य जाहलासे ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ ६ ॥

जिवंत अमोघ तेजस्वी वाणीने ।
जीवन हें ज्यानें दिलें राष्ट्रा ॥ १ ॥
आशेचा वसंत स्फूर्तीचा जनक ।
ज्याची अलौकीक विचारणा ॥ २ ॥
कळी कांपे ज्यासी काळ धाके ज्यासी ।
तूळितां जयासी नसे साम्य ॥ ३ ॥
अधर्म खंडन धर्माचें मंडन ।
संतांचें जीवन जो का झाला ॥ ४ ॥
सज्जना विश्राम धार्मिका आराम ।
राष्ट्रा सुखधाम जो का असे ॥ ५ ॥
चैतन्याचा गाभा स्वतस्तेजें उभा ।
ज्याची दिव्य शोभा न वर्णवे ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुंया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ ७ ॥

राक्षस रावण निवटण्यालागीं ।
राम लागवेगीं भूमिं आला ॥ १ ॥
देवां सोडविलें ऋषी निवविले ।
धार्मिक पाळिले रामरायें ॥ २ ॥
असाह्य निधडा शूर पराक्रमी ।
तुलना विक्रमीं नाहीं ज्याला ॥ ३ ॥
सज्जनां जीवन भक्तांचें पालन ।
अधर्म कंदन जयाचेनि ॥ ४ ॥
एकबाणी तैसा एकावाणी पूर्ण ।
भक्तजन पूर्ण धाले ज्यानें ॥ ५ ॥
ज्ञान्याचें जीवन योगियां जे ध्यान ।
राष्ट्रा निवडून दिलें ज्यानें ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुंया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ ८ ॥

वज्रदेही तैसा ब्रह्मचारी जो का ।
सामर्थ्याचा जो का पुतळाची ॥ १ ॥
धैर्याचा जो मेरू विद्येचा आगरु ।
ज्ञानियां जो थोरु भक्तराज ॥ २ ॥
गर्भीच जयाला सुवर्ण कांसोटी ।
काळ लाळ घोटी जयापुढें ॥ ३ ॥
भक्त-संरक्षणीं रामरायें ज्याला ।
चिरंजीव केला जगामाजीं ॥ ४ ॥
रामभक्त जो का संरक्षिता स्वतां ।
सम ज्या तत्वता नाहीं कोणी ॥ ५ ॥
जाणोनियां ऐसें राष्ट्राच्या कल्याणा ।
मारुती-स्थापना केली ज्यानें ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुंया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ ९ ॥

योगीराय जैसा अर्जुनाकरवीं ।
भूभार हरवी तयाकाळीं ॥ १ ॥
तेवीं श्रीसमर्थे शिवराया हातीं ।
गतभार क्षिती करविली ॥ २ ॥
सामर्थ्य जयाचें अतुल म्हणोनी ।
‘समर्थ’ हें जनीं नाव जया ॥ ३ ॥
जया नसे काहीं अशक्यचि मात ।
सर्वही इच्छित घडवी जो ॥ ४ ॥
राज्य स्थापियेले स्वातंत्र्य राखिलें ।
धार्मिक रक्षिले दिन जे का ॥ ५ ॥
साम्प्रतीही जरी वांछितसां मुक्ति ।
सांगतसें युक्ती हिची एक ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुंया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ १० ॥

ऐका सांगतसे समर्थ-करणें ।
देवाच्या कारणें त्याग केला ॥ १ ॥
त्याग केला सर्व धर्मोद्धारालागीं ।
भक्ति प्रेम जगीं वाढविण्या ॥ २ ॥
वाढविण्या शांती स्वधर्म विरक्ति ।
कष्ट बहु प्रीतिं सोशीयेले ॥ ३ ॥
सोशीयेले कष्ट तारियेले भ्रष्ट ।
पतित जे नष्ट धर्मद्रोही ॥ ४ ॥
धर्मद्रोही तेची धर्म रक्षिण्यासी ।
उदार प्राणासी केले ज्यानें ॥ ५ ॥
केले ज्यानें सर्व हिंदु एके ठायीं ।
“मरा धर्मापायी” सांगितलें ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुंया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ ११ ॥

रामरायेकैसें वानरांच्या हातें ।
राक्षसदळातें मारविलें ॥ १ ॥
तेवीं श्रीसमर्थे मावळ्यांच्या हातें ।
दुष्ट यवनाते निर्दाळिलें ॥ २ ॥
स्फूर्तीदिनकर राष्ट्रा या लाधला ।
जेणें सुखी झाला सर्व लोक ॥ ३ ॥
स्वधर्म-स्थापना अधर्म-खंडना ।
भूमीं जनार्दना येणें झालें ॥ ४ ॥
घातिली सांगड प्रपंच परमार्था ।
जीवा सत्य स्वार्था दावियेले ॥ ५ ॥
भक्तां मेरुमणी ज्ञान्यां कंठमणी ।
वैराग्याची खाणी जो का झाला ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ १२ ॥

सुर्यापासोनिया जेवीं स्फुर्तीकर ।
होती विश्वभर पसरोनी ॥ १ ॥
समर्थ गुरुचे तेवीं परिकर ।
शिष्य ते अपार विश्वभरी ॥ २ ॥
प्रत्येक तो शिष्य वैराग्यें आगळा ।
शोभेज्ञानकळा जया अंगी ॥ ३ ॥
चैतन्याची स्फुर्ती पहातां ज्यालागी ।
ऐसे जो विभागी शिष्यगण ॥ ४ ॥
जयाचिये कृपें उद्धव कल्याण ।
भानजी वामन वासुदेव ॥ ५ ॥
अनंत ते शिष्य अक्का वेणु आदि ।
विश्व भव व्याधी घालवीत ॥ ६ ॥
नक्षत्र मालिकीं शोभे चंद्र जेवीं ।
शिष्यगणी तेवी शोभे प्रभु ॥ ७ ॥
कुबडी माळ झोळी एकची लंगोटी ।
काळ धाके पोटीं पाहतां ज्या ॥ ८ ॥
वैराग्य सामर्थ्य ज्ञानाचा वसंत ।
राष्ट्रासी बहुत शोभा ज्यानें ॥ ९ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ १० ॥

॥ १३ ॥

कितीतरी काल अरण्यी एकांतीं ।
निर्विकल्प स्थिती राहोनिया ॥ १ ॥
जगाचिया हिता दयाळू होवोनी ।
जो जगद्वनीं विचरत ॥ २ ॥
हातीं माळ पाहा रामची तारक ।
रामनाम एक साधन हें ॥ ३ ॥
“अखंड हें नाम उच्चारा रे मुखें ।
काळ तुम्हां धाके आम्हासम ॥ ४ ॥
केले, करी तुम्हां सांगितलें हीत ।
रामनामें कृत्य सर्व साधे” ॥ ५ ॥
ज्या हातींची माळ ऐसें जगाप्रती ।
सांगते त्याप्रिती शरण या ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ १४ ॥

शांत तेजोराशी विचरे महीवरी ।
जीवन पसरी दर्शनेची ॥ १ ॥
पूर्ण चंद्र जैसा जीवन चकोरा ।
तैशापरी नरां सर्वांलागीं ॥ २ ॥
‘रामनामें आम्हा योग सिद्ध झाला’ ।
दाविण्या घेतला योगदंड ॥ ३ ॥
काळासी उदंड दंडू रामकृपे ।
योग शक्ती सोपें विश्वकार्य ॥ ४ ॥
सव्यकारी माळ नाशा भवजाळ ।
जिंकण्यासी काळ दंड दुज्या ॥ ५ ॥
कांसोटी कौपिन शांती प्रभा फांके ।
झोळी ज्याच्या काखे विराजीली ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ १५ ॥

जगाचें जीवन बाह्य मुसावलें ।
सुखें सुखावलें दृष्टीपुढें ॥ १ ॥
ज्याच्या पदधूळीं अरीष्टांची होळी ।
आनंदसमेळी दर्शन तें ॥ २ ॥
सोलीव चैतन्य भासे दृष्टी पुढें ।
लीन जन गाढे लोटांगणी ॥ ३ ॥
मृदू हास्य ज्याचें कृपादृष्टीयुक्त ।
पाहतां निवांत लोक होती ॥ ४ ॥
भिक्षे स्वामी जातां नुरे भवव्यथा ।
आनंदीं मग्नता जयकारी ॥ ५ ॥
मृदू मंजुळ तो ध्वनी कीं श्लोकाचा ।
येतां कानीं ज्याचा मन निवे ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ १६ ॥

अष्ट महासिद्धी उपेक्षुनी दीक्षा ।
घरोघरीं भिक्षा मागे देव ॥ १ ॥
निजानंद सुखीं वैराग्याचें भाग्य ।
भोगणें कीं योग्य महाजना ॥ २ ॥
जगाच्या कल्याणा अवतार जाणा ।
झाली विचारणा तयाकाळीं ॥ ३ ॥
आनंद-चिद्रसें ओतीव घडला ।
पाहता ज्या डोळा समाधान ॥ ४ ॥
शुकाचें वैराग्य वसिष्ठाचें ज्ञान ।
वाल्मीकाचें गाण जया अंगी ॥ ५ ॥
नारादापरी जो सर्व-कला-पूर्ण ।
व्हाया उद्धरण जगताचें ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ १७ ॥

नीती न्याय श्रद्धा चातुर्याचा गाभा ।
विश्वेश्वरी आंबा-वर-दत्त ॥ १ ॥
क्षत्रीय वृत्तीचा कोरीव पुतळा ।
मनाचा कोवळा अरिंदम ॥ २ ॥
शौर्यपंचानन सद्यशाचा रवि ।
दर्शनें नीववी सज्जन जो ॥ ३ ॥
धर्मराजापरी धर्म संरकक्षणीं ।
अविद्या जो रणीं प्राणहर ॥ ४ ॥
कर्णापरी दाता मान्य साधुसंता ।
राष्ट्रा स्वतंत्रता जयाचेनी ॥ ५ ॥
जनक जो दुजा शिव छत्रपती ।
विदेह जगतीं कृपें ज्याच्या ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ १८ ॥

भूवैकुंठ ख्याती जयाची जगतीं ।
प्रेमछंदे गाती भक्त जेथें ॥ १ ॥
नामाचा गजर कोंदोनिया राहे ।
मन गुंग पाहें जया नादीं ॥ २ ॥
भक्ति प्रेमा जेथें सदा नांदणुक ।
मोक्ष हा पायिक जेथें झाला ॥ ३ ॥
क्षीराब्दीनायक पंढरीसी आला ।
पुंडलीकें केला उपकार ॥ ४ ॥
अनंत ब्रह्मांडे साठवी उदरीं ।
तोचि हा श्रीहरी विटे उभा ॥ ५ ॥
धन्य श्रीसमर्थ दाविण्यासी लोकां ।
अयोध्येसी जो का राम झाला ॥ ६ ॥
अयोध्या पंढरी श्रीराम विठ्ठल ।
जेणें तो अतुल नमा त्यासी ॥ ७ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ८ ॥

॥ १९ ॥

गिरिं गुहेमाजी एकांत विजनीं ।
जयाच्या अवनीं राम सज्ज ॥ १ ॥
नाथपंथी बाळ होवोनी श्रीराम ।
करी सेवा काम समर्थांचे ॥ २ ॥
समुदायी गुप्त अरण्यीं प्रगट ।
होत हा चोखट सेवेकरी ॥ ३ ॥
धन्य भाग्य त्याचें जयाचा सेवक ।
त्रिलोक-नायक विष्णु झाला ॥ ४ ॥
साक्षात श्रीविष्णूसी करणें सेवा ज्याची ।
उपमा कोणाची द्यावी तया ॥ ५ ॥
‘समर्थ’ हें नाम शोभे तयालागीं ।
प्रभु जयालागीं सेवेकरी ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ २० ॥

प्रेमळ शेटी नामें वर्षे एकादश ।
नैवेद्य परेश करी स्वतां ॥ १ ॥
कोणासी न कळे कोण हा ससारी ।
पुढें सज्जनगिरी गुप्त झाला ॥ २ ॥
जयाची किं सेवा वांछित श्रीहरी ।
तया या संसारी सरी कोणा ॥ ३ ॥
समर्थांची सेवा केली लक्ष्मीकांतें ।
आश्चर्य मज तें नोहे कांहीं ॥ ४ ॥
प्रल्हादपंत भोळ्यारामदी शिष्यांची ।
केली सेवा साची देवरायें ॥ ५ ॥
ज्याच्या शिष्यासाठीं राबत श्रीहरी ।
काय त्याची थोरी वर्णावी हो ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ २१ ॥

परमहंस धर्म जागविण्या क्षितिं ।
अवतार घेती देवत्रय ॥ १ ॥
ब्रह्मानंद सुखें तृप्त तदाकार ।
नाहीं ज्या विकार जगतीचा ॥ २ ॥
सच्चीदघनानंदी अस्तित्व जयाचें ।
ओझे मायिकाचे जया नाहीं ॥ ३ ॥
जयामुखीं शोभा सच्चिदानंदाची ।
पद्त्रीतयाची शोभतसे ॥ ४ ॥
स्वरूप भक्तांसी दिलेसे म्हणोनी ।
दत्त ऐसें जनीं म्हणती ज्या ॥ ५ ॥
दत्त अवधुते जया बरोबरी ।
स्वपात्रामाझारीं जेवियेलें ॥ ६ ॥
समर्थ मद्रूप दाविन्या स्वभक्तां ।
योगदंड स्वतां दिला ज्यासी ॥ ७ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ८ ॥

॥ २२ ॥

एकाच पिंडाचे जरी पांच जण ।
परि राम जाण श्रेष्ठ जैसा ॥ १ ॥
समर्थ-पंचकी तेवीं श्रीसमर्थ ।
समस्तीं समर्थ तयापरी ॥ २ ॥
चहुं महावाक्य ब्रह्मैक्य विज्ञान ।
तेवीं जो का जाण चौघांमध्यें ॥ ३ ॥
केशव रंगोबा श्रीआनंदमूर्ती ।
जयरामें पूर्ती चतुष्काते ॥ ४ ॥
चहुं वाणीमध्यें जैसा अंतरात्मा ।
शोभे परमात्मा तेवीं चौघीं ॥ ५ ॥
समर्था समर्थ प्रगटे यथार्थ ।
टाळण्या अनर्थ जगताचा ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ २३ ॥

अकराशें मुख्य मठ स्तापियेले ।
चैतन्य आणिले हिंद देशा ॥ १ ॥
आत्मा जैसा गुप्त राहोनी शरिरी ।
ज्याची तैशापरी वर्तणूक ॥ २ ॥
प्रयत्न तो देव सांगितला ज्यानें ।
विदेहस्थितीनें भक्तिमार्ग ॥ ३ ॥
स्वरूपी राहोनी सर्व काहीं कर्म ।
ज्यानें ऐसा धर्म सांगितला ॥ ४ ॥
जेवीं व्याप तेवीं वैभव राष्ट्राला ।
आणि उदयाला सांगोनी हें ॥ ५ ॥
करता करविता राम हें मानोनी ।
धर्मोद्धारा ज्यांनीं सांगितले ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ २४ ॥

हुरमुजी रंगाचा उंच मोतीदाणा ।
रामदासी बाणा रंगाचा या ॥ १ ॥
पीतवर्ण कांती तेज अघटीत ।
आवळूं शोभत भृकुटीमाजी ॥ २ ॥
रामनाम मुद्रा द्वादश हे टिळे ।
पुच्छ तें वळवळे कटीमाजी ॥ ३ ॥
काष्टाच्या पादुका स्वामींच्या पायांत ।
स्मरणी हातात तुळशीची ॥ ४ ॥
कौपिन परिधान मेखळा खांद्यावरी ।
तुंबा कुबडी करीं समर्थांच्या ॥ ५ ॥
कृष्णातटाकासी जाहले दर्शन ।
वंदिले चरण तुका म्हणे ॥ ६ ॥
संत तुकारामें समर्थ म्हणोनी ।
ठेविला चरणीं माथा ज्यांच्या ॥ ७ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ८ ॥

॥ २५ ॥

महापापी जण जरी पूर्वीचे ते ।
सद्य साधूची ते कृपे हों ज्या ॥ १ ॥
कृपें हो ज्या सर्व होताती उपाय ।
नासती अपाय नानाविध ॥ २ ॥
नानाविध जण होताती सुबुद्ध ।
वाचितां प्रसिद्ध ग्रंथराज ॥ ३ ॥
ग्रंथराज करी प्रपंची परमार्थी ।
विश्वीं सत्य स्वार्थी स्वानुभवें ॥ ४ ॥
स्वानुभवें मग निरसे अज्ञान ।
जें कां भेदभान स्वरूपाचें ॥ ५ ॥
स्वरूपाचें भान ज्याच्या योगें जीवा ।
तेथें मन लावा विवेकी हो ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ २६ ॥

सद्गुरू-चरित असे हो अनंत ।
ठाऊक समस्त कोणा होये ॥ १ ॥
वर्णाया नवचे चरित्र हो याचें ।
ओढे हे मनाचे प्रेमास्तव ॥ २ ॥
जीवन अनंत परी पोटापुरतें ।
घेवोनी तृषार्ते तृप्त होती ॥ ३ ॥
पाणी पाणवाटे सहजचि धावें ।
प्रेम हें स्वभावें तैशापरी ॥ ४ ॥
बोबड्या बोलाचें कौतुक जनका ।
तेवीं माझें देखा सद्गुरुसी ॥ ५ ॥
शक्त्यनुसार देव पुजावा हे सार ।
देवेंची विचार सांगितला ॥ ६ ॥
अनंत सुखाब्दी चिद्रसें भरला ।
मूर्त परी झाला भक्तासाठीं ॥ ७ ॥
मायेमाजीं भक्तां संरक्षिता स्वतां ।
म्हणोनी तत्वता गावें वाटे ॥ ८ ॥
पतितचि परी पदा ज्या लागोनी ।
पावन या जगीं पाश-त्यागें ॥ ९ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ १० ॥

॥ २७ ॥

समर्थांची काया ब्रह्मीं गुप्त झाली ।
नाहीं कुठें गेली सत्य जाणा ॥ १ ॥
आतां जरी आम्हीं एकाग्र मनानें ।
करुणावचनें प्रेमें बाहुं ॥ २ ॥
प्रगटोनी मूर्ती रक्षी आम्हांप्रति ।
अधर्माची स्थिती खान्डोनियां ॥ ३ ॥
सांगितला धर्म धरुं अंतरीं तो ।
‘दासबोध’ जो तो विवरुंया ॥ ४ ॥
राहों आम्ही सदा सद्गुरुपदेशीं ।
ना हों परदेशी कोण्या काळीं ॥ ५ ॥
‘समर्थ’ ‘समर्थ’ गर्जूं मुखें सुखें ।
जाती भवदुःखें जयाचेनि ॥ ६ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ७ ॥

॥ २८ ॥

“स्वरूप सांडोनी मीच देह भावी ।
तो जीव रौरवी पचईल ॥ १ ॥
पचईल नरकी देहाच्या संबंधें ।
सज्जनाच्या बोधें सांडवला ॥ २ ॥
सांडूनी विवेक वेदमहावाक्य ।
जीव शिव ऐक्य जयाचेनी ॥ ३ ॥
जयाचेनी तुटे संसारबंधन ।
तयाचें वचन दृढ धरा ॥ ४ ॥
दृढ धरा मनीं अहंब्रह्म ऐसें” ।
समर्थें हें खासें सांगितलें ॥ ५ ॥
सांगितलें तें हें कळें तद्भजनें ।
सांगें तुम्हां तेणें सुगमोपाय ॥ ६ ॥
‘समर्थ’ ‘समर्थ’ गर्जुं मुखें सुखें ।
जाती भवदुःखे जयाचेनी ॥ ७ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ८ ॥

॥ २९ ॥

समर्थें समर्थ करावें आम्हांसी ।
म्हणोनी प्रभूसी वर्नियेलें ॥ १ ॥
‘समर्थ पाठ’ दे सामर्थ्याचा पाठ ।
करोनीया पाठ समर्थ व्हा ॥ २ ॥
समर्थसेवेचें भाग्य ज्या लाभलें ।
श्रीधरें त्या केले अभंग हे ॥ ३ ॥
समर्थदर्शन उघडे येथ घडे ।
दौर्बल्य विघडे राष्ट्राचेंची ॥ ४ ॥
अभंग अठ्ठावीस ‘समर्थपाठा’ चे ।
सामर्थ्य राष्ट्राचें सत्य जाणा ॥ ५ ॥
अभंग सामर्थ्य अभंगे या जोडे ।
मोक्षहि आतुडे निज सौख्यें ॥ ६ ॥
निजधर्म तेजें विश्वमौलीमणीं ।
होवोनी अवनीं शोभे राष्ट्र ॥ ७ ॥
‘समर्थ’ ‘समर्थ’ गर्जुं मुखें सुखें ।
जाती भवदुःखे जयाचेनी ॥ ८ ॥
तयाच्या चरणीं ठेवोनिया भाव ।
तरुया हा भव यया पंथे ॥ ९ ॥

 

श्रीसीतारामचंद्रार्पणमास्तु

जय जय रघुविर समर्थ!!

श्री सद्गुरू समर्थ रामदास स्वामी महाराज कि जय!!

श्रीमत् परमहंस परिव्राजकाचार्य सद्गुरू भगवान श्री श्रीधर स्वामी महाराज कि जय!!!